Metoda wykorzystuje kopczyki różnej wielkości i kształtu, usytuowane względem siebie w sposób najlepiej oddający charakter prezentowanego obszaru, z zachowaniem pozycjonowania obiektów geograficznych i wrysowania ich w jedno odwzorowanie kartograficzne z zachowaniem proporcjonalnych do siebie odległości i kątów.
Metoda kreskowa, eskowa opiera się na systemie kresek narysowanych zgodnie z nachyleniem zboczy gór, wzniesień, wąwozów, dolin rzecznych
Metoda cieniowania opiera się o tzw. oświetlenie skośne - rzeźba terenu oświetlona była z boku pod kątem 45°, aby uzyskać efekt naturalnego oświetlenia.
Metoda poziomicowa wykorzystuje linie łączące punkty o takiej samej wysokości nad poziomem morza, do przedstawienia rzeźby terenu.
Metoda ta nie prezentuje wiernie wielkości i proporcji wzgórza.
Im większe natężenie kresek, tym większe nachylenie.
Cieniowanie wykorzystuje stopień natężenia barwy, adekwatny do spadków terenu.
Metoda ta jest jedną z najlepszych wizualizacji rzeźby terenu, ponieważ ukazuje jej rzeczywiste parametry. Często łączona jest z metodą hipsometryczną, gdzie wybrany przedział wysokości reprezentuje konkretna barwa.
Przesuwaj suwak u dołu, aby poruszać się po symulacji
Metoda kopczykowa
Metoda kreskowa
Metoda cieniowania
Metoda hipsometryczna i poziomicowa
